ديگر ) آماده شو كه گويى هم اكنون خواهد بود . » « 1 » ( 1 ) ديگرى سروده است : « چون مرگ به خانهء قومى فرا رود و آنان را نابود كند ، بر در خانهء ديگرى از ما فرو مىآيد . به آنان كه سرزنش مىكنند بگو از ما به خويشتن آييد . ( بيدار شويد ) به زودى آنچه را ما ديديم ، سرزنش‌كنندگان هم خواهند ديد . » « 2 » ( 2 ) مجلس هفتاد و چهارم در ذكر توكل ( 3 ) خداوند متعال ضمن آيهء بيست و هفتم سورهء پنجم ( مائده ) فرموده است « و بر خداوند توكل كنيد ، اگر مؤمنانيد . » ( 4 ) و در آيهء هشتاد و چهارم از سورهء دهم ( يونس ) فرموده است « موسى گفت ، اى قوم من ! اگر شما به خدا ايمان آورده‌ايد ، پس بر او توكل كنيد اگر منقادان هستيد . » ( 5 ) و در آيهء شصت و هفتم سورهء دوازدهم ( يوسف ) فرموده است « يعقوب گفت : اى پسران من ! از يك دروازه وارد مشويد و از دروازه‌هاى مختلف وارد شويد و من كفايت نمىكنم شما را از خداوند در چيزى ، فرمانى نيست مگر براى خدا ، بر او توكل كردم و همانا بر او توكل مىكنند توكّل‌كنندگان . » ( 6 ) و در آيهء سيزدهم سورهء چهاردهم ( ابراهيم ) فرموده است « پيامبران ايشان به آنان گفتند همانا كه ما هم بشرى مانند شماييم ولى خداوند بر هر يك از بندگان خويش كه بخواهد منت مىگزارد و نشايد ما را كه بياوريم به شما محبتى مگر به فرمان خداوند و بايد كه متوكلان بر خداوند توكل كنند . » و در آيهء بعد همان سوره فرموده است « و چيست ما را كه توكل نكنيم بر خدا و حال آنكه هدايت فرموده است ما را به راههاى ما و هر آينه صبر خواهم كرد بر آنچه كه ما را آزار دهيد و همانا بايد بر خدا

--> ( 1 ) . اين ابيات بدون آنكه نام سراينده‌اش آمده باشد و فقط با اشاره به اينكه شعرى جاهلى است در عقد الفريد ، ابن عبد ربه اندلسى ، ص 443 ، ج 4 ، چاپ 1967 ميلادى ، مصر ، آمده است و در حاشيهء همان صفحه گفته‌اند در امالى قالى ، ص 281 ، ج 3 هم آمده است . م . ( 2 ) . اين دو بيت در عقد الفريد ، ص 322 ، ج 2 ، همان چاپ ، آمده است و گفته شده است عايشه ، همسر حضرت پيامبر ( ص ) به اين دو بيت تمثل مىجسته است . در حاشيهء همان صفحه آمده است كه در اغانى ، ص 49 ، ج 19 ، چاپ بولاق ، به علاء بن قرظه ، دايى فرزدق ، نسبت داده شده است . م .